Eindelijk was het zover en zijn we op weg naar Wendy, Jan, Romano, Keano en Nikita. We hebben er reuze zin in en na er goed over nagedacht te hebben, hebben we besloten dat Diezel mee mag en Ziva de thuisfront blijft bewaken. Dat was best een lastige keus want voor Ziva is op visite gaan heel goed, omdat ik dit eigenlijk nooit zo vaak met haar doe. En Diezel is daarin tegen het al zo gewend dat hij hier geen moeite mee heeft.

Nu is Ziva ook wat kattiger door de hormonen, en het feit dat ik haar totaal geen plezier doe om op visite te gaan, was de keus ook snel genomen en mocht Diezel mee naar Mierlo. En dat vind Diezel totaal geen straf.

 

 

 

 

 

 

 

Als we om 13:00 de straat in rijden, ben ik heel blij dat we er zijn en Wendy wacht ons al op. Diezel en Nikita beginnen gelijk met elkaar te ravotten, al wilt Diezel eigenlijk eerst de boel verkennen. Maar daar krijgt hij de tijd niet voor, wat is Nikita blij om Diezel weer te zien en Diezel die heeft zijn nichtje zeker gemist.

Dan is er thee tijd met wat lekkers en kan het beppen beginnen! Het is alsof ik thuis kom, wat heb ik genoten. De kids en wij konden het gelijk met elkaar vinden en als we na een paar uur lekker met de honden gaan wandelen hebben we ook heel veel pret. Diezel heeft zoveel indrukken gedaan dat hij even helemaal van slag is en moet spugen, maar na het even rustig aan gedaan te hebben, ging het wel weer met mijn lekkere vriend.

 

 

 

 

 Gelukkig is hij wel wat gewend en weet hij dit te overleven

 

 

 

Diezel en kinderen dat is een prachtige combinatie en Diezel weet dat als een kind hem vast heeft, moet hij rustig aan doen. Zo konden Keano en Romano samen Diezel vasthouden. Keano had er op een keer genoeg van, maar Romano vond het heerlijk om met Diezel te wandelen, dus ik had mijn handen lekker vrij om hier prachtige foto’s van te schieten.

 

 

 

 

 De mannen bekijken hoe ze dit even gaan fixen...

 

 

 

 
Barbecueën in de winter welke gekken verzinnen dit? Nou Wendy en Jan ;-)  en mijn Ronnie doet gezellig mee. En ik heb hier totaal geen moeite mee want ik vind dit wel heel gezellig, totdat ik af en toe even bij ze ging kijken. Toen merkte ik pas hoe koud het buiten was. Maar wat ontzettend gezellig en Jan vind bbq geweldig en wij eten wel.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Diezel heeft thuis een Mousie! Mousie is een poes die precies weet hoe ze met de honden om moet gaan. En Wendy heeft drie katten die net als Mousie niet bang voor honden zijn. Al heeft Diezel het wel weer voor elkaar want de enigste kat die met honden kroelt heeft Diezel op de kast gejaagd en kreeg dus ook geen kroel meer, maar wel een hele boze blik.

 

 

 

 

 

 

 

 

Gelukkig vonden alle gezinsleden Diezel wel heel leuk en wilde wel heel graag met hem kroelen en dat is iets waar Diezel geen genoeg van kan krijgen, en heeft de dag van zijn leven. Trouwens wij ook want we zijn gruwelijk verwend met allemaal lekkernijen en gezelligheid.

Wendy en ik zitten qua opvoeding op één lijn en dat kon je ook heel goed aan onze honden zien. Wat ben ik trots op mijn ventje, hij luisterde perfect en Nikita ook dus het was zo lekker relaxed. Natuurlijk luistert Diezel thuis ook maar we zijn nu op visite, en hoe vaak zetten ze je voor gek als je op visite bent? Nou onze doggies niet hoor! Het was echt zo’n heerlijke en relaxed dag.

 

 

 

 

 

 

 

 

De dag en avond ging dan ook weer veel te snel voorbij maar we beloven elkaar om weer snel bij elkaar te komen. We zouden wel moeten want zo lang kunnen de honden niet zonder elkaar, en wij vinden het ook veel te gezellig!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zo anders dan Diezel, met Diezel heb ik gelijk als ik de deur uitga al kontact en hij heeft dan tevens zijn eerste knuffel te pakken. Heerlijk kroelen bij de buurman en ja dit is ook een politiemijnheer alleen niet de baas van Nelis. Dit is de politieman die Ziva een beetje wantrouwt maar daar heeft Diezel geen last van, Diezel vind de buurman geweldig.

Ook dartelt Diezel de hele weg naast me en elke mijnheer, mevrouw die hij tegenkomt wilt hij wel even gedag zeggen! En het lukt hem steeds weer dat de mensen, hem even die graag gewilde aai geven. Hij had het zelf voor elkaar dat een mijnheer met fiets even afstapte en netjes op Diezel wacht om hem even te aaien.

 

 

 

Diezel wordt hier zo vrolijk van en is dan weer de uiterste tevreden boerboel, dit lukt hem nooit als Ziva mee gaat want Ziva is wel heel nieuwsgierig maar wilt vooral niet geaaid worden. Haar aaifactor is op dit moment 0 komma 0. Niet dat ze lelijk gaat doen, welnee ze draait haar kop om en begint een beetje te brommen en loopt weg.

Mevrouw mag ons medemens wel besnuffen maar vooral niet andersom want dan springt ze snel de andere kant op. Ach een dame waar de hormonen van slag is, is nou eenmaal niet te peilen. Daarin is het mensenrijk en dierenrijk niet eens zo verschillend.

 

 

Diezel heeft in ieder geval een superavond en nu is Ziva aan de beurt! Eigenlijk is een hond totaal geen nachtdier daarom heeft hij niet zoveel met de avond, en ook dit is duidelijk te zien aan mijn boerboelmeisje. Brrr in het donker komen de boze monsters en monsters zijn er overal en in hele grote getalen.

Als we de eerste jongens tegenkomen dan loopt Ziva netjes naast me en je ziet duidelijk dat ze hier even aan moet wennen. Dan komt er een man met capucon op ons af en Ziva wordt helemaal opgewonden haar staart begint te zwaaien en haar hele kont wiebelt mee.

 

 

 

Teleurgesteld is ze als ze merkt dat dit niet Nicky is die aan komt lopen, maar een vreemde. Snel komt ze weer naast me lopen en baalt duidelijk van haar vergissing. Dan komen er weer heel wat jongens uit een shoarmatent en ze begint al wat enthousiaster te reageren.

Als een jongen van 10 haasje over speelt met de fietsenrek, vind Ziva dat wel heel leuk en wilt eigenlijk gewoon meedoen. Maar dat doen we niet want we moeten verder, onze taak is vandaag de beurt in de gaten te houden, en dat lukt ons aardig.

 

 

 

Als we weer in de straat komen lopen, ben ik ook reuze trots op mijn boerboelmeisje. Wat doet ze het toch leuk en helemaal als er geen papa bij is, waar ze indruk op wilt maken. Hoop dat als ze zwanger van Boris mag worden dit jaar, dat haar pups net zo worden als zij en met een vleugje van Boris en haar papa, want dan zouden dit echt superpups worden want Ziva is echt zo ontzettend leuk en makkelijk.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dus daarin gaf ik boerboelland gelijk want je hebt je boerboel sneller verziekt dan dat je met je ogen kan knipperen, en probeer hem dan maar weer al het verkeerd leren af te leren! Een hell of a job, kan ik wel zeggen. Maar we hebben volgehouden en gelukkig voor Ziva hebben we nu een geweldige school gevonden.

Maar heb je dan eindelijk de juiste school gevonden, dan komt het grootste probleem en tja ik als nog jonge boerboelbezitster had hier niet zo op gerekend. En ik ga de boerboelland nu toch gelijk geven, trainen met je boerboel kan je beter alleen doen en niet omdat boerboelen trainen niet leuk vinden, welnee als er één ras is die trainen leuk vind is de boerboel wel en dat is waarschijnlijk het probleem.

 

 

 

De boerboel is een stoere hond die het gezin en zijn erf met zijn leven bewaakt! Dat staat op alle sites en in alle ras beschrijvingen. Nou dan zit je toch niet te wachten op een boerboel die zich misdraagt op hondentraining. Weg imago, weg goede naam niets bewaker welnee welkom clown!

Probeer dit maar eens goed te praten op hondencursus: “ach welnee thuis is hij/zij heel anders! Thuis is het een echte boerboel. Nee niet zomaar de poort open doen hoor, ik heb echt geen idee wat ze dan gaan doen! We hebben ook voor en achter van die borden geplaatst om iedereen te waarschuwen: Pas op hier waakt een boerboel…..

 

 

 

Nou dat gelooft geen mens meer als ze mijn boerboelen op het veld zien werken. Een dartelende veulen is er niets bij en eerst gaan die suffe boelen wat gekke sprongen maken voordat ze toch maar de apport gaan ophalen. Diezel die spant de kroon want hij geeft zelfs eerst een poot voordat hij de apport los laat…wel goed opgevoed dat dan weer wel.

Al kan ik wel met alle eerlijkheid zeggen dat mijn boelen echte nerds zijn want ze gaan heel graag naar school en hun leergierigheid is lovend waardig, ik kan echt niet anders zeggen. Maar om elke onderdeel af te ronden met zoveel gekke sprongen, en bekken dat is echt niet goed voor de boerboel zijn imago.

 

 

Ook verassen ze menig trainers en publiek met hun impulsief gedrag, en het denken beter te kunnen dan hun medestudenten. Welnee Guus dat doe je zo, terwijl er toch niets aan mijn boelen gevraagd wordt laten ze iedereen en vooral de trainer (want hoe haal je een wit voetje bij je leraar), graag zien hoe het wel hoort. En ook daar slaan ze de plank nog weleens mis en dan doe ik maar weer even mijn ogen dicht om hun blamage niet te hoeven zien.

VZH of Mondioring we hebben geen idee wat we nu aan het doen zijn maar het maakt ons niet uit het is beidde heel erg leuk en mijn boelies genieten, en ik bedoel dan ook echt genieten met een hele grote hoofdletter G.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dus ze komen terug en doen automatisch de commando voet dus dit betekend dat ze netjes naast me komen zitten, tot zover heb ik een goede ochtend. Vol vertrouwen roep ik volg en dat was het woord waar mijn boelies op zaten te wachten en beginnen vol van verlangen te trekken en mijn TL balk boven mijn hoofd wordt feller en feller en dan ineens sta ik in het volle licht en het licht begint te dansen en vormen het woord LENIE!!

Oh Nee daar heb ik nu echt geen zin in, en terwijl Ziva haar neus de lucht in gaat en Diezel volgt haar voorbeeld, weet ik dat snelheid nu geboden is. Ik heb echt geen zin in boerboelen geweld deze ochtend, ik ben nog niet opgeknapt van al dat vuurwerk geweld.

 

 

Diezel, Ziva terug NU!! Roep ik snel, en met een diepe zucht, en ik hoor dit keer zelfs een gepruttel uit mijn boerboelen, doen ze wat ik vraag en loop ik snel de weg terug. Opgelucht ga ik de bocht om en als ik bij de eerste beste kruising kom zie ik dat Lenie net weg rijdt. Blij dat mijn gevoelentje me dit keer weer niet in de steek heeft gelaten, loop ik relaxed door.

Vorige week stond ik al voor paal toen ging Lenie alleen maar even plassen, en terwijl Bryan haar zoon weg ging roken mijn honden Lenie en voordat ik het wist waren ze al onderweg naar haar voordeur. Oh jongens wat stond ik voor joker want dit keer stonden er twee auto’s met mijn collega’s op de hoek, die zich echt bescheuren om zo’n maffe collega die steeds haar honden kwijt raakt.

 

 

 

Maar Ziva is weer snel de rustige boerboel en sjokt lekker met ons mee, en als we dan ineens tegenover een opstandige windhond komen te staan, schrikken we ons met zijn drieën een hoedje. Het baasje van de windhond schrikt net zo erg als wij, alleen hij vertrouwd zijn hond niet zo en begint hysterisch aan het lijntje te trekken. Mijn eerste reactie is “kom we gaan terug” en wil me omdraaien, en dan denk ik ja daag mijn honden zijn de rustige zelf, en ik heb nog geen zin om naar huis te lopen.

De man die had verwacht dat ik om zou draaien en schrikt enorm als hij mij op hem af zie komen lopen. Als blikken konden doden was ik ter plekke dood neergevallen, maar omdat zijn hond helemaal uit zijn plaatje gaat moet hij wel omdraaien en de andere kant opgaan.

 

 

Diezel, Ziva en ik lopen relaxed ons rondje af en zijn blij dat we weer bij de voordeur aankomen, want we hebben toch wel honger gekregen van al die hindernissen onderweg……

 

 

 

 

 

 

Opa zat altijd in zijn stoel aan de hoofd van de tafel bij het raam zodat hij iedereen goed kon zien. Links van hem zat ome Roel zijn oudste zoon en rechts van hem zat mijn vader en daarnaast zaten zijn jongere en aangetrouwde zoons (toen ome Frans nog leefde zat hij weer naast mijn vader), te praten over echte mannenzaken. Alle politieke problemen werden aan die kant van de tafel opgelost, en oma zat in het midden van de tafel met al haar dochters bij haar in de buurt te praten over echte vrouwendingen.

Het was een gezellige boel bij Oma en Opa en helemaal als je bedenkt dat Oma en Opa 14 kinderen hebben plus aanhang en dan alle kleinkinderen, dan begrijp je wel dat het heel druk was, maar berengezellig. Wij kinderen zaten dan lekker te spelen in de voorkamer of met zijn allen de hei op.

Natuurlijk kon mijn opa ook heel goed mopperen en dat gebeurde meestal als hij vond dat oma haar kinderen en kleinkinderen weer gruwelijk verwende. Mijn oma verwende iedereen en stond ze in de keuken dan kregen wij altijd een zakje met allemaal snoepjes.

 

 

 

Maar ik snapte mijn Opa best wel want hij wilde ook graag de aandacht van mijn Oma, maar kreeg dat op zondag nooit, want dan was Oma’s aandacht helemaal voor ons alleen.

Opa mijn stoere Opa wat was ik graag bij hem en Oma en wat was het gezellig aan die grote tafel. Lekker een bakje thee met melk en suiker en natuurlijk altijd een lekker koekje erbij. Een gedeukte oude koekjes trommel met de heerlijkste koekjes erin.

Toen mijn papa overleed en mijn Opa huilend bij mijn moeder op visite kwam, snapte ik dat niet zo goed. Wist Opa dan niet wat er allemaal bij ons thuis speelde? Snapte hij dan niet dat de dood speelde tussen mijn vader en moeder. Mijn vader had verloren en moest terug naar het godenrijk , en anders was zijn dochter nu niet meer op aarde.

Nu ik eindelijk volwassen hoor te zijn snap ik het allemaal wel en begrijp ik dat Opa net als mij de gezelligheid op Zondag miste. Al die jaren zat mijn vader aan zijn rechterkant en zijn oudste zoon aan de linker en dat was nu verleden tijd.

 

 

 

 

Mijn Opa is Rooms Katholiek in hart en nieren elke ochtend gaan de kaarsen aan bij de beeld van Maria en Jezus, het is dan ook tijdens het aansteken van de kaarsen dat hij een hersenbloeding krijgt. Als ik 24 augustus ineens buiten biddend voor mijn Lieve Opa een mooie elegante oudere vrouw zie staan met een knotje op haar hoofd met een hele mooie kralenketting om haar nek, weet ik dat het foute boel is.

Deze vrouw verteld me dat ze Opa’s moeder is en ze hem komt halen om mee te nemen naar huis, ik hoef ook niet bang te zijn, want zij zou goed voor hem zorgen. Ik ben dan ook totaal niet verbaasd als ik later mijn moeder aan de telefoon hoor vertellen dat haar vader mijn Opa is overleden.

Mijn moeder gaat tijdelijk bij Oma wonen, want nu mijn Opa overleden is zien we pas wat Opa allemaal voor Oma doet. Hij deed de was, kookte en deed de huishouden, hij waste mijn Oma en deed haar nageltjes. Hij wandelde met haar op de hei en deed de boodschappen, en zorgde er vooral voor dat ze helemaal niets te kort kwam.

Mijn Oma bleek toch zieker te zijn dan wij dachten en Opa verzorgde haar trouw. Nooit heeft hij geklaagd en altijd was hij er voor zijn vrouw. Mijn Opa nee het was niet zomaar een Opa:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We gaan de voordeur uit en als ik buiten sta komen Ziva en Dot langs mij gerend en Dot gaat tot mijn stomme verbazing tot de aanval over. Grommend en blaffend rent ze naar voren, gevolgd door Ziva met dezelfde grote bek. Gelukkig heb ik ze beidde goed vast en sta dan ook perplex als ik zie wie het verdiend heeft om aangevallen te worden door een dolle Beagle en Boerboel voortaan de dolle BB’s genoemd.

Een oudere mevrouw met een meisje aan haar hand van ongeveer een jaar of 8 komen niets vermoedend langs lopen. En gelukkig ben ik nog niet onze hek van de tuin door, dus er is gelukkig totaal geen bedreiging voor de mevrouw en kind. Maar ik kan me voorstellen, dat je als oma of moeder toch wel even schrik van zulk verbaal lawaai.

 

 

Nou ja denk ik dit is dom gedrag en ik kijk ook verbaasd Samantha aan, dit wordt wat als ze samen zo de hele weg gaan doen. En natuurlijk hebben de twee dolle BB’s de smaak goed te pakken. Blaffend en grommend naar alle nietsvermoedende voorbijgangers volgen wij onze weg.

Als ik een Jack Russel op ons af zie komen rennen laat ik Ziva los want ik denk heel dom dat het Bobby is. Al snel blijkt het Bobby niet te zijn en zitten de nep Bobby en Ziva in een heftig bekgevecht die ze beidde niet zo snel winnen. Gelukkig is Ziva geen volhouder en als ik even heel boos tegen haar zeg dat ze niet zo onbeleefd moet zijn, en die nep Bobby gewoon gelijk moet geven…..

 

 

 

Moppert ze nog even na en rent dan weer terug en zo kunnen we ons pad weer vervolgen. Ook Nelis en zijn baasje komen we tegen en na weer wat grom en grauw geluiden uit de dolle BB’s, gaan we snel weer verder, wat een vermoeiende wandeling is dit zeg, de enige die de rust zelve is, is mijn lieve boerboelreu, die maakt zich niet zo druk, en is denk ik ook stiekem blij dat al dat dolle BB geweld niet naar hem toe gericht is.

We zijn bijna thuis! Ik zie de voordeur al, we hoeven alleen nog één zijstraat trotseren. Alleen ik hoor wat, en ja hoor mijn gehoor laat me niet in de steek, er komt iemand de hoek om zeilen en dat is kaassie voor mijn dolle BB om echt helemaal uit hun panty te gaan.

 

 

 

Dit is toch niet normaal zeg ik nog tegen Samantha en tegen de mijnheer roep ik ze doet niets hoor. De man lacht een beetje maar blijft logisch toch even staan. Weet je wat ik laat Ziva haar lijn iets zwieren zodat ze de man even gedag kan zeggen. Wauw wat een stom idee zeg, mijn tuttebel gaat nu helemaal uit haar panty en Dot doet met haar mee, die man durft nu helemaal geen kant meer op.

Logisch ik zou ook blijven staan, maar ik ben ondertussen het stomme gedrag van de twee dolle BB's meer dan zat en gooi Ziva af! Ze heeft mooi een time out verdiend. En ik vertel de man dat hij door kan lopen en natuurlijk laat de man zich dit niet twee keer zeggen, en loopt snel verder.
Ziva springt op maar wordt door mij gelijk weer neergesabeld en zo wordt ze eindelijk weer rustig.

 

 

 

Twee dolle BB’s aan het lijntje, weet nog niet zeker wie, wie op zit te fokken, maar ik ben het goed zat. En ben blij als we bij de voordeur aankomen! Zo dat wordt deze dagen een boerboelteefje heropvoeden.

Ach om de 6 a 7 maanden heeft ze van deze buien, en als er een vriendinnetje bij is, kan ze zich ontzettend uitsloven. Morgen moet ze het weer alleen met Diezel en mij doen dus is alles weer normaal en geloof me dan is ze niet meer zo stoer hoor!