Ziva en ik genieten van al die prachtige bloemen en deze jaargetijde wil ik maar één ding foto’s van mijn boelies in de bloemen, tussen de bloemen en met de bloemen. Nu heb ik weer een prachtig veld gevonden waar de boelies los kan en lekker kunnen mutsen, nou correctie Ziva geniet van de rust, water en bloemen maar vooral van het overheerlijke malse gras. Ik geniet met camera en Diezel die zit te broeden op één of ander plan zodat hij voor wat spannends kan zorgen.

Als mijn boelie dan ook uit het water komt zie ik al aan zijn kop dat hij iets van plan is. Ojee roep ik naar Ziva, zet je maar schrap want je vader heeft iets verzonnen. Ziva ziet het ook en begint al een goed plekje te zoeken zodat als hij te ruw is, ze kan vluchten. Gelukkig heb ik Diezel aan een lange lijn en als hij te enthousiast wordt en Ziva het met haar grommen en grauwen niet meer aankan, pak ik de lijn en corrigeer hem.

 

 

 

Wat een heerlijke boelen heb ik toch en wat zijn ze lief, al begint Ziva te veranderen en wordt per dag beschermender naar haar vriendjes en vriendinnetjes maar vooral naar haar papa toe. Als ik thuis aankom zie ik al dat de hele buurt de hond aan het uitlaten is en ja hoor er zijn twee vreemde honden in onze roedel.

Tenminste Diezel kent ze wel maar Ziva eigenlijk niet, ook komt er nog een nieuwe dame aangewandeld een hele mooie Akita teef. Jammer genoeg vind de nieuwe dame in onze roedel die Akita een indringer en gaat op de vuist. Natuurlijk blijf ik op gepaste afstand met mijn boelen want ik zit echt niet op een gevecht te wachten met mijn zwangere dame in de buurt.

 

Als alles is opgelost is de hele roedel een beetje nerveus en de reuen beginnen zich een beetje uit te sloven voor de dames, maar de dames en vooral mijn zwangere teef heeft toch wel de neiging om haar mannen te verdedigen tegen al dat teven geweld. O wat is ze toch beschermend! Zelfs Neles heeft volgens haar bescherming nodig en het liefst was ze op hem gaan liggen zodat geen teef erbij kan komen.

Wat wel heel prettig is als ik Ziva een time out heb gegeven liggend op de grond, staat ze ook niet zomaar op dus terwijl Diezel zich laat verwennen door al die meiden ligt Ziva brommend en het er niet mee eens te zijn op de grond.

 

 

 

 

Al voel ik me wel heel trots als ik zie dat een vrouwtje omver getrokken wordt door haar hond en ik met twee boerboelen aan de lijn alles onder controle heb terwijl Ziva zich toch wel wilt laten gelden. Het is wel haar roedel waar die drie nieuwe teven inbreuk doen, en af en toe mot aan het zoeken zijn. Dus heel normaal gedrag alleen moet Ziva even snappen dat ook al is ze een alfa teef omdat ze drachtig is, ik ben en blijf de roedelleidster en dat is af en toe een beetje moeilijk voor haar.

Al bij al weer een prachtig begin van deze moederdag en als ik thuis kom er allemaal mooie cadeau’s voor mij klaarligt van mijn lieve kids en man kan mijn dag niet meer stuk….

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

En natuurlijk profiteer ik graag mee, maar dat is logisch. Het vervelende is alleen dat ik nu een beetje aan mijn lijn moet denken, dus wil ik nog wel eens helemaal uit mijn dak gaan in huis, tuin of als we eindelijk heel rustig en ik bedoel heel rustig, misschien moet ik het wel “met een tempo van een slak noemen” naar ons uitlaatveldje sjokken.

En als we dan eindelijk los mogen en Ziva eerst uitgebreid het gras gaat inspecteren in de plaats van met mij spelen, moet ik me weer inhouden van het vrouwtje. Nee Diezel roept ze dan denk aan de pups van Ziva die zitten in haar buikje.

 

 

 

 

 

 

 

Oh roept ze als ik achter Ziva aan ren, pas op de pups worden zo door elkaar geschud! Nou zeg ze doet zelf toch ook mee? Volgens mij profiteert Ziva er gewoon van dat ze pups in haar buikje heeft, om dit te gebruiken als ik haar bijna te pakken heb en ik eindelijk eens van haar kan winnen.

Nee het is een beetje saai nu Ziva alleen maar dromerig om haar heen kijkt, of rustig een koe nadoet en zich te goed doet aan al die malse grassprietjes. Maar mijn vrouwtje heeft beloofd dat als de pups straks geboren zijn en ze kunnen lopen, ik stiefpapa mag zijn en lekker met de pups mag spelen.

 

 

 

 

 

 

 

 

Oh en ik houd zo ontzettend van pups, al die heerlijke spruiten die over me heen springen, lopen en me bijtend uitdagen. Ja dat zijn dingen waar ik me nu al op verheug en als Ziva weer eens zit te brommen omdat ze wilt slapen i.p.v met me te spelen, denk ik laat maar Diezel nog even wachten en dan kan je heel veel spelen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

En als ik thuis lekker even aan het ontspannend ben met Angry Birds op de tablet zie ik ineens in mijn ooghoek de lang verwachte mail binnen komen…YES roep ik daar zijn de echo foto’s!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Oh wat ben ik blij met de foto's en daarom wil ik ze natuurlijk ook gelijk met jullie delen zoals ik heb beloofd.Hier eindelijk het bewijs dat er heel veel mooie wondertjes in Ziva groeit en bloeit.

 

 

 

 

 

 

 

Vrouwtje hoef ik niet meer? Wordt er zo misselijk van! Zo moet even liggen…Dit valt allemaal niet mee, vroeger was het eten veel beter hier in huize Elkerbout. Snuf, snuf, snuf wat ruik ik nou? Oh wat gaat er nu in mijn voerbak, wauw dat ruikt heel wat lekkerder. Mmm nu smaakt het wel lekker, heerlijk al die brokken door mijn voer.

Ben wel blij dat het menu veranderd is, want dit had ik nooit lang volgehouden.

 

 

Zelf snap ik Ziva wel, want wat hield ik van een lekker stukje vlees, daar had ik alles voor over. Eten zonder vlees dat bestond niet, totdat ik op een dag een biefstuk wilde bakken, en zo misselijk van de geur werd. Ik snapte niet dat mensen dat lekker vond en toen wist ik dat er iets met me aan de hand was.

En het klopte ik was zwanger! Nu heeft Ziva dus hetzelfde rare zwangerschapsverschijnselen. Sinds September 2011 ben ik overgegaan op vers vlees voeren, normaal was het drie dagen vers vlees en vier dagen brok. Toen ben ik continu vers vlees gaan voeren en als ik een keertje verkeerd heb ingekocht krijgen ze brok.

 

 

Nu had de dierenarts me gisteren gewaarschuwd dat zoveel pups ervoor zorgt dat Ziva van binnen helemaal opgegeten werd, dus bijvoeren was een must en vooral over twee weken dan moet ik een lekker maaltijd maken van Rosevice, yoghurt, puppybrokken en vlees, en deze smurry moet ik haar dan de hele dag door aanbieden.

Omdat ik Ziva al drie keer per dag voer omdat ze smorgens heel slecht eet, heb ik alvast puppybrokken van Proplan gekocht, deze brok is goed voor drachtige/zogende honden dus ideaal voor mijn zwangere muts. Nu merkte ik gisteren al dat ze deze brokken wel heel lekker vind, dus gooi wat over het vlees heen en whalala mevrouw eet haar bordje netjes leeg.

 

 

Al waarschuwde Toon onze fokker me wel even: “Anita ga niet steeds van brok veranderen, omdat ze sommige dingen niet wilt eten, het is een fase daar moet ze gewoon doorheen”. Dus heb een compromis met mezelf gesloten en doe een heel klein handje brokken bij het vlees en smiddags krijg ze een klein beetje vlees en het meest brokken, en het eetprobleem is weer opgelost.

 

 

 

 

 

 

 

We hebben gelukkig dezelfde dierenarts die de KI heeft uitgevoerd en voordat we het weten ligt Ziva op haar rug op een tafel en wordt kaalgeschoren. De Dierenarts heeft de echoapparaat nog niet op Ziva haar buik gelegd of de eerste pups zijn al zichtbaar.

Niks zoeken, ze zitten overal, alleen met zijn drieën of tweeën en voordat ik het weet hebben we een heel elftal voorbij zien komen. Wauw roep ik enthousiast dat zijn er veel!. De dierenarts maakt een paar digitale afdrukken om ze later deze dag naar me toe te mailen. Alleen jammer genoeg hebben we ze nog niet binnen, hopelijk kan ik jullie deze later laten zien. Nu moeten jullie me maar op mijn woord geloven dat er heel veel puppekindjes in Ziva’s buik zitten.

Als de dierenarts de echoapparaat weer opberg zegt hij heel voorzichtig dat zijn er 10+. Ik heb er 12 a 15 gezien, dus dat wordt een heel groot nest. We bespreken even een paar praktische dingen en ik krijg alvast medicatie mee die ik tijdens de bevalling zeker nodig zou hebben.

 

 

Heel prettig dat deze dierenarts precies snapt wat ik wil van een dierenarts en dat hij voor 100% met ons mee wilt werken om Ziva zo goed mogelijk te laten bevallen. Heb al een paar keer verhalen gehoord waar het tijdens de bevalling helemaal fout ging omdat er gewoon geen dierenarts te bereiken was. Deze dierenarts kan en mag ik 24 uur per dag bellen als ik een vraag heb en vooral als we hem heel hard nodig hebben en dat vind ik een heel prettig idee.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Als ze dan later ook nog eens lekker door het gras struint en ineens actief wordt en je dan deze mooie actiefoto kan maken, dan heb je een heerlijke dag die eigenlijk niet meer stuk kan.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ja ik word altijd weer vrolijk van mijn boelies en helemaal als mijn zwangere boelie zo heerlijk onbezonnen zwanger kan zijn. Al heeft ze wel heel veel zwangerschapskwaaltjes die heel vervelend voor haar zijn. Maar gelukkig kan ze ook nog ontzettend genieten.